BIULETYN INFORMACYJNY
OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

1 Wrzesień 2011

Wszyscy mają prawo do równego traktowania…

„Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.” (art. 32 Konstytucji RP). Ojciec Święty Jan Paweł II w swej encyklice powiedział: „Jest oczywiste, że rodzina potrzebuje stosownej pomocy potrzebnej w chwilach krytycznych…”. Jako reporterzy Internetowego Biuletynu Informacyjnego Osób Niepełnosprawnych 24 sierpnia 2011 r. uczestniczyliśmy w panelu zorganizowanym przez Gminny Ośrodek Kultury w Białej Podlaskiej. Został on przygotowany w partnerstwie ze Stowarzyszeniem „Grupa Lokalnych Inicjatyw Podlaskich” w ramach projektu „Aktywni Rodzice”. Zamierzeniem organizatorów było, aby: „Panel był platformą dialogu służącą podsumowaniu możliwości i potrzeb stron oraz wypracowaniu zaleceń najbliższych działań wobec środowiska niepełnosprawnych. Uczestniczki projektu przedstawią mapę problemów, aby wspólnie omówić ich rozwiązania. Przedstawiciele władz i instytucji działających na rzecz niepełnosprawnych przedstawią działania i ofertę kierowaną do ich środowiska” (cytat pochodzi z ulotki wydanej przez organizatorów panelu).

Rodzice poruszyli m.in. problem braku zniżek na bilety PKP na przejazd rodziców z dziećmi niepełnosprawnymi, podczas gdy posłowie i senatorowie takowe posiadają. Brak jest podjazdów, aby osoba na wózku inwalidzkim dostała się bez problemu do sklepów, urzędów i pociągu, a rzeczą niewykonalną jest wniesienie wózka akumulatorowego do wagonu. Problemem w gminie Biała Podlaska jest utrudniony dostęp do służby zdrowia, a w szczególności: wizyta u psychiatry może być jedynie prywatna, brak dostatecznej opieki lekarzy neurologów, ortodontów, stomatologów, a rejonizacja poradni sprawia, że rodzice muszą dowozić swoje pociechy nieraz i po 30 km. Ograniczono rehabilitację dzieci w klasach integracyjnych, podczas gdy do niedawna zajęcia obejmowały 2 godziny, to teraz ćwiczenia trwają jedynie 1 godzinę tygodniowo. Rodziców osób niepełnosprawnych nie stać na zakup wózka elektrycznego, a posiadanie go w dzisiejszych czasach wydaje się rzeczą normalną. Podkreślali, że pomoc finansowa państwa do opieki i rehabilitacji nad ich dziećmi, z roku na rok jest coraz mniejsza i nic nie zapowiada poprawy. Mówiono również o tym, że status prawny rodzica zajmującego się opieką nad chorym dzieckiem nie jest uregulowany. Lata troszczenia się o pociechę nie są wliczane później do emerytury, a po śmierci rodziców, osoba nie ma zapewnionych środków do życia. Poruszono problem stworzenia hostelu dla osób niepełnosprawnych, pozbawionych opieki po śmierci troszczących się nimi rodziców.

Inna z matek zapytała się o dostępność rehabilitacji w Domu Pomocy Społecznej w Kozuli, jej zdaniem usprawnianie chorych w tym ośrodku jest utrudnione i zbyt kosztowne dla rodziców osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na to przedstawicielka Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Białej Podlaskiej powiedziała, że rehabilitacja w tym DPS jest ogólnie dostępna, a koszty rehabilitacji są niewielkie. Matka dziecka mieszkająca w Ciciborze skarżyła się, że jej chora córka nie została przyjęta do klasy integracyjnej, a w jej wsi nie ma żadnych jednostek kulturalnych. Problem edukacji osób niepełnosprawnych wywołał żywą dyskusję wśród zgromadzonych osób; panie skarżyły się na stosunek nauczycieli do dzieci niepełnosprawnych, na ich niechęć do podwyższania swoich kwalifikacji. Jedna z pań podała przykład kuriozalnego w XXI w. nastawienia nauczycielki, która odmówiła zajmowania się chorym na zespół Downa uczniem, uzasadniła swoją odmowę faktem bycia w ciąży. Dyrektor Samorządowej Administracji Placówek Oświatowych pani Grażyna Majewska, w odpowiedzi na te informacje obiecała wyjaśnić w/w zdarzenie poinformowała, że nauczyciele ciągle podnoszą swoje umiejętności, starają się poświęcać więcej uwagi osobom niepełnosprawnym, ale muszą jednocześnie zajmować się i osobami w pełni sprawnymi. Mówiła także, by powstała klasa integracyjna, muszą być przynajmniej trzy osoby niepełnosprawne w tej samej grupie wiekowej i normuje to rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej.

Jedna z matek zwróciła uwagę na to, że w przypadku poważniejszej choroby samotnego rodzica wychowującego osobę niepełnosprawną, pozostaje ona bez opieki i środków do życia.

Innym problemem dla rodziców takich osób jest okres wakacji, bowiem opiekun albo musi zrezygnować z pracy, aby opiekować się chorym albo też musi wynająć kogoś do opieki nad swoją pociechą, a to z kolei często przekracza jego możliwości finansowe. Osoba reprezentująca władze gminne w Białej Podlaskiej poinformowała zebrane osoby, że istnieje możliwość czasowego pobytu niepełnosprawnego w Domu Opieki Społecznej i tym samym zapewnienie opieki takiej osobie. Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury pani Bożena Pawlina-Maksymiuk zaproponowała, aby rodzice przywozili swoje dzieci do istniejących w GOK pracowni (koronkarstwa, pieśni i tańca, kulinariów regionalnych, plastyki ludowej, obrzędowości i gwary, tkacka, zdobnictwa i garncarstwa), bowiem prace manualne sprawiają dzieciom radość i podnoszą ich samoocenę. Mówiła o planach rozszerzenia oferty biblioteki o książki przeznaczone dla osób niepełnosprawnych (m.in. książki nagrane na płytach CD).

W panelu dyskusyjnym wzięła również udział prezes Lubelskiego Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki pani Alicja Jankiewicz. Poinformowała ona zgromadzonych o działalności forum, które jest stowarzyszeniem organizacji działających na rzecz osób niepełnosprawnych na terenie województwa lubelskiego.

Zgromadzone matki szczególnie zainteresował projekt „Dla zdrowia i urody życia I” i jego kontynuacja „Dla zdrowia i urody życia II”. Był on skierowany do 40 matek wychowujących dziecko niepełnosprawne mieszkających na terenie powiatu lubelskiego, lubartowskiego, świdnickiego, puławskiego i miasta Lublin. Jedna z przybyłych matek zgłosiła postulat utworzenia stanowiska rzecznika niepełnosprawnych. Zajmowałby się on prowadzeniem i pilotowaniem w urzędach spraw zgłoszonych przez takie osoby.

Na koniec koordynator projektu pan Grzegorz Sacharuk wyraził nadzieję, że spotkanie to uruchomi kaskadę zdarzeń dla polepszenia sytuacji osób niepełnosprawnych. Oby tak się stało, oby każdy urzędnik zajmujący się tym poważnym problemem pamiętał, że nie człowiek jest dla przepisu prawnego, ale przepisy prawne są dla ludzi (w szczególności dotyczy to osób pokrzywdzonych przez los).

Krzysztof Rzepecki
Kazimierz Adomat

Copyright Ⓒ 2011 - 2018 LFOON-SW

%d bloggers like this: