BIULETYN INFORMACYJNY
OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

3 Kwiecień 2012

Misterium męki pańskiej w parku abramowickim

Jak co roku w okresie przedświątecznym, na terenie parku szpitala neuropsychiatrycznego w Lublinie wystawiono Misterium Męki Pańskiej.

Było ono źródłem gorących przeżyć artystycznych i religijnych dla kilkuset uczestników imprezy, jak również aktorów Teatru „Przebudzenie”, którzy odtwarzając sceny męki Jezusa Chrystusa – od trybunału Piłata aż po Wzgórze Golgoty – uświetnili odprawioną dnia 30 marca 2012 r. o godz. 16 przez ks. Tadeusza Pajurka Drogę Krzyżową. Dzięki bogatej scenografii (stroje przygotowali sami aktorzy teatru – uczestnicy Środowiskowego Domu Samopomocy przy Charytatywnym Stowarzyszeniu Niesienia Pomocy Chorym „MISERICORDIA”), oprawie muzycznej i zaangażowaniu występujących, widowisko stworzyło trudną do przecenienia szansę głębokiej integracji wszystkich: aktorów i uczestników liturgii, osób zdrowych i chorych – w wierze i wspólnym przeżywaniu braterstwa. Dzięki zaś wielomiesięcznej pracy kierowanego przez Panią Ewę Dudziak zespołu teatralnego, wspartej pomocą wolontariuszy – studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – była to szansa w pełni wykorzystana.

O tegorocznym Misterium Męki Pańskiej powiedzieć należy, iż charakteryzowało się bogactwem przesłania i dojrzałością przygotowanych rozważań. W pamięci uczestników zapadną słowa towarzyszące ostatnim stacjom Drogi Krzyżowej, nawiązujące do tych aspektów naszej współczesności, które podważają wypracowane przez stulecia zasady życia społecznego: „Stało się. Osiągnęliśmy świat bez Chrystusa. Odtąd możemy żyć tak, jak chcemy (…) Życie? A po co? Jest przecież prawo do aborcji. (…) Prokreacja? Daje się zastąpić techniką…” Jakby w nawiązaniu do zawartego w tych przestrogach przesłania – zakończoną na wzgórzu abramowickim Drogę Krzyżową wieńczył gest niezakłamanej miłości, kiedy wszyscy uczestnicy trzymając się za dłonie odśpiewali Hymn Światowego Dnia Młodzieży Abba Ojcze. W skierowanym zaś do wszystkich obecnych słowie końcowym Prezes ChSNPCh „MISERICORDIA” ks. Tadeusz Pajurek dokonał znamiennego dopowiedzenia: „Krzyż jest usuwany z przestrzeni życia publicznego w sytuacji, w której wszyscy nosimy Go na piersiach”. Powiedzieć chyba można, iż w tych kapłańskich słowach znalazła wyraz troska o integrację wszystkich wymiarów naszego człowieczeństwa jako warunek zarazem Prawdy w życiu publicznym i zdrowia psychicznego najbardziej wrażliwych spośród nas.

Po zakończeniu Misterium (tuż przed spadnięciem deszczu, który towarzyszył już aktorom powracającym do siedziby ŚDS) poprosiłem sprawującą opiekę nad Teatrem „Przebudzenie” Panią Ewę Dudziak o kilka słów komentarza. Oto jego treść: Specyficzne przesłanie tegorocznego Misterium Męki Pańskiej wypływa ze skupienia się na osobie Cyrenejczyka. Teatr „Przebudzenie” jest teatrem integracyjnym, o specyfice którego stanowi bezinteresowna pomoc bliźniemu. Przez to, że pomagamy innym, sami stajemy się lepsi. Niekiedy taka pomoc wydaje się być wymuszona przez okoliczności. Szymon także został przymuszony do niesienia Krzyża, potrafił zdobyć się jednak na postawienie pod adresem Jezusa pytania: – Człowieku, w imię jakiej Miłości tam idziesz?

Misterium pomaga także uczestnikom i aktorom zmierzyć się z dramatem odejścia osoby bliskiej. Każdy z nas przeżywa jakieś odejście. Dla Pani Ewy bolesnym jest niedawne odejście Pani Aliny Stanowskiej – wieloletniego współpracownika Teatru i autorki scenariuszy teatralnych. Tacy ludzie, jak Pani Alina, posiadają zdolność ukazywania innym drogi, uczenia bezinteresownej służby. Taką bowiem była Jej służba teatrowi amatorskiemu. Zasadą działania Teatru „Przebudzenie” stały się słowa Aliny Stanowskiej: „Nigdy nie wyśmiewać. Nie upokarzać. Nie należy też zmierzać do pokazania siebie, ale do uwydatnienia przyjętego przesłania.” Przesłaniem zaś każdego z przygotowanych przez teatr spektakli jest również ukazanie, iż ci ludzie – zmagający się z chorobą psychiczną aktorzy teatralni – zasługują na szacunek i miłość.

Pobudzeni wartościowymi dziełami, ofiarowanymi nam przez osoby chorujące psychicznie, do takiego właśnie szacunku i miłości, oczekujmy pilnie na kolejne przedstawienia przygotowane przez aktorów Teatru „Przebudzenie”.

Poniżej zamieszczam krótki fotoreportaż z omawianej, pięknej imprezy.

Zygmunt Marek Miszczak

Copyright Ⓒ 2011 - 2018 LFOON-SW