BIULETYN INFORMACYJNY
OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Artykuły powrót
16 Grudzień 2012

Osoba niepełnosprawna na drodze do pełni rozwoju

Urodziła się dnia 6.III.1988 roku w Łaziskach Górnych. Od urodzenia jest osobą niepełnosprawną, cierpi bowiem na wrodzoną łamliwość kości – chorobę, która dała o sobie znać po raz pierwszy w miesiąc po Jej urodzeniu. Od tej pory Magdalena Buczek przebyła ponad 30 operacji. Ze względu na swoją niepełnosprawność w wieku 18 lat mierzyła nie więcej, niż 100 cm wzrostu, przy wadze 15 kg.

O założycielce Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci trudno jest jednak pisać jedynie jako o osobie niepełnosprawnej. Jej – składane od lat na antenie Radia Maryja – świadectwo niezłomnej wiary religijnej i autentycznej mocy ducha, a także owoce Jej apostolskiej służby Kościołowi i narodowi, dowodzą bowiem efektywnego zaangażowania w życie społeczne, przyjęcia odpowiedzialności nie tylko za siebie, ale i za innych. Chodzi zaś o zaangażowanie i owoce doprawdy imponujące: funkcjonujące w 31 krajach świata, skupiające ponad 140 000 członków, PKRD przyczyniają się do rozwoju duchowego, humanizacji życia, dojrzewania w wierze pokolenia młodych wyznawców Chrystusa. Jakkolwiek służba tysiącom dzieci całego świata, przez nie zaś – wspólnocie religijnej i wielu wspólnotom narodowym – spoczywa na barkach osoby poruszającej się na wózku, to niepełnosprawnością założycielki nie da się wytłumaczyć fenomenu PKRD. Sensowniej jest wskazać na sam pierwiastek nadprzyrodzony w Kościele i … hart ducha Madzi, który pozwolił Jej przekroczyć podyktowane przez chorobę ograniczenia. Hart ducha, który jest atrybutem dostępnym nam wszystkim – osobom pełnosprawnym i niepełnosprawnym, a którego przykład przywołuję w celu podbudowania w szczególności tych ostatnich. Nie można zarazem przemilczeć, iż męstwo (dar Ducha Świętego) to zarazem atrybut ofiarowany naszej bohaterce za pośrednictwem Kościoła.

Podobnie, jak zwykle w życiu osoby pełnosprawnej – początki wielkiego dzieła w życiu Madzi były zwyczajne i niepozorne. Historię pierwszego Podwórkowego Kółka Różańcowego Dzieci sama założycielka opowiada następująco:

„Pierwsze Podwórkowe Kółko Różańcowe Dzieci powstało w lipcu 1997 roku. Był to zwyczajny, wakacyjny dzień. Jak zawsze, spędzałam go na podwórku wraz z dwoma koleżankami i kolegą z sąsiedztwa, którzy przychodzili do mnie na wspólną zabawę, ale także modlitwę. Kiedy zbliżała się pora modlitwy Anioł Pański, południowego Różańca odmawianego na antenie Radia Maryja, lub Koronki do Miłosierdzia Bożego, przerywaliśmy naszą zabawę i modliliśmy się. Jednak w tym dniu już na wstępie poinformowali mnie, że opracowali plan założenia gangu. Pamiętam, że nie spodobało mi się to, co zamierzali w nim robić. Dlatego natychmiast zaproponowałam im założenie zamiast tego gangu Podwórkowego Kółka Różańcowego Dzieci (w skrócie PKRD).

Ustaliliśmy, że to Koło będzie polegało na codziennym odmawianiu dziesiątki Różańca Świętego  w wyznaczonych intencjach po Koronce do Miłosierdzia Bożego po 15.00. Pomyślałam, że dzieci mogą się rozmyślić, więc poprosiłam mamę, aby przyniosła mi karteczki, z których zrobiłam legitymacje. Wpisałam na nich dane i prosiłam, aby każdy podpisał swoją legitymację. Kiedy moja starsza siostra przyjechała na kilka dni z Krakowa, gdzie studiowała, opowiedziałam Jej o powstaniu naszego PKRD. Pokazałam Jej także moją legitymację. Gdy ją zobaczyła, od razu powiedziała, że zrobi trwalsze legitymacje dla całej grupki. Poświęciła na ich wykonanie cały dzień, więc były kolorowe, starannie wypisane i solidne. Później stały się one wzorem dla legitymacji, których drukowanie rozpoczęliśmy, kiedy nastąpił rozwój PKRD”.[i]

Niniejszy artykuł nie jest kroniką samych dzieł, wyrosłych z zaangażowania Madzi, a raczej próbą przybliżenia Jej sylwetki jako osoby niepełnosprawnej, która mimo swoich ograniczeń potrafiła poświęcić się dla innych. Z pewnością i w naszym otoczeniu nie brak ludzi, którzy zmagając się z podobnymi dolegliwościami – potrafili zanieść innym w darze siebie samego. Nie wszystkim jednak dane jest doświadczyć radości, jaka stała się udziałem Madzi w wieku lat 11-tu. W dwa lata od założenia pierwszego PKRD, gdy akcja zakładania kółek różańcowych – dzięki wsparciu medialnemu Radia Maryja – zaczęła zataczać szersze kręgi, Madzia spotkała się z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Oddaję raz jeszcze głos naszej bohaterce:

„Niezwykłym wydarzeniem w historii PKRD było moje osobiste spotkanie z Janem Pawłem II 10 czerwca 1999 roku w Drohiczynie, gdzie Ojciec Święty został honorowym członkiem naszej wspólnoty. Mimo braku biletów i wielu przeciwności, mogłam uczestniczyć w procesji darów ofiarnych i złożyć Ojcu Świętemu księgę z historią powstania PKRD, świadectwami i pięcioma tysiącami nazwisk członów. Wręczyłam także legitymację honorowego członka PKRD. Ojciec Święty bardzo się ucieszył; podziękował za modlitwę różańcową, którą odmawiają dzieci i pobłogosławił temu dziełu.”[ii]

Oprócz spotkania w Drohiczynie, Magdalenie Buczek dane było spotkać się z Papieżem Polakiem jeszcze w roku 2000-ym w Rzymie oraz w 2002 – im w Krakowie Łagiewnikach.

Pomimo rozmachu samego dzieła oraz faktu, iż dzięki swojemu apostolatowi Madzia stała się osobą publiczną – jest osobą bardzo skromną. Stąd też trudno znaleźć w Internecie wiele szczegółów z Jej życia osobistego, naukowego, czy dotyczących zmagania się z chorobą. O zwycięskim charakterze tych zmagań świadczy natomiast krótka notatka, jaką znalazłem przeglądając portal www.fronda.pl/forum/mgr-magdalena-buczek,35337.html. W dniu 6.X.2012 roku napisano: „Dziś wręczono nagrodę dla najlepszego absolwenta WSKSiM roku akademickiego 2011/2012. Otrzymała ją mgr Magdalena Buczek – absolwentka studiów stacjonarnych II stopnia na kierunku politologii. Warto dodać, że uzyskała najlepsze oceny spośród wszystkich absolwentów w dziejach tej szkoły.”

Pisałem wyżej, iż osoba Madzi jest przykładem hartu ducha, jakiego życzyć należałoby wszystkim osobom zmagającym się z jakąkolwiek niepełnosprawnością. Dla mnie osobiście – ze względu na charakter Jej zaangażowania i męstwo w służbie społecznej – jest także wzorem osobowym. Stąd się bierze moje przekonanie, iż przybliżenie sylwetki założycielki PKRD dobrze przysłuży się osobom niepełnosprawnym w Ich dążeniu do pokonania własnej słabości i osiągnięcia pełni rozwoju.

W artykule wykorzystałem wiadomości zaczerpnięte z portali internetowych:

www.pkrd.vel.pl

http://pl.wikipedia.org/wiki/MagdalenaBuczek

http://www.fronda.pl/forum/mgr-magdalena-buczek,35337.html



[i] www.pkrd.vel.pl

[ii] Tamże

 Zygmunt Marek Miszczak

Copyright Ⓒ 2011 - 2018 LFOON-SW

%d bloggers like this: