BIULETYN INFORMACYJNY
OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Artykuły powrót
16 Październik 2013

„Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju dziecka z deficytem słuchu”

9 października 2013 roku w Zespole Szkół nr 5 im. Jana Pawła II przy ul. Elsnera 5  odbyła się konferencja naukowo – szkoleniowa pt. „Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju dziecka z deficytem słuchu”, zorganizowana przez Zespół Poradni nr 3 w Lublinie (Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 6 oraz Specjalistyczna Poradnia Wczesnej Diagnozy i Rehabilitacji).

 „Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju dziecka z deficytem słuchu”

Konferencja była skierowana do szeroko rozumianej grupy praktyków – specjalistów: psychologów, pedagogów, logopedów, nauczycieli, pracowników służby zdrowia i innych zainteresowanych osób, które w swojej pracy koncentrują się na udzielaniu pomocy małym dzieciom z uszkodzonym narządem słuchu.

Problematyka konferencji wynikała z potrzeby wymiany poglądów dotyczących różnych, czasem odmiennych podejść do zagadnienia wczesnej interwencji i wczesnego wspomagania rozwoju dziecka z uszkodzonym słuchem. Zagadnienia stanowiły przedmiot refleksji teoretycznej, jak też prezentacji dowodów praktycznych.

Celem konferencji była popularyzacja wiedzy o wczesnym rozpoznawaniu niedosłuchu u dzieci, metodach diagnozowania, wpływie uszkodzenia słuchu na różne aspekty rozwoju dziecka, interwencji terapeutycznej.

Nie bez powodu tytuł konferencji wzbudzał duże zainteresowanie  ze strony grona zainteresowanych osób, co przełożyło się na dużą frekwencję. Chęć uczestnictwa formalnie zgłosiło około 300 osób z województwa lubelskiego.

Inauguracji konferencji dokonała Dyrektor Zespołu Poradni nr  3 w Lublinie dr Bożena Cioch. Podziękowała wszystkim przybyłym gościom za obecność i przedstawiła w skrócie program konferencji.

Konferencja zawierała 3 moduły: aspekty medyczne, aspekty psychologiczno – pedagogiczne oraz wspomaganie i terapię.

Pierwszy referat pt. „Wczesne rozpoznanie niedosłuchu u dzieci” został wygłoszony przez prof. dr hab. med. Grażynę Mielnik – Niedzielską, która jest krajowym konsultantem w Dziedzinie Otolaryngologii Dziecięcej oraz Kierownikiem Katedry i Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Podkreśliła, że w Polsce są przeprowadzane badania przesiewowe słuchu u noworodków, które podlegają określonym kryteriom, dzięki temu istnieją efektywne metody wykrycia wady oraz metody terapeutyczne i rehabilitacyjne. Takie badania wprowadzają proces, który ma wdrożyć wczesną diagnostykę i rehabilitację narządu słuchu przed 6 miesiącem życia. Skuteczność etapu diagnostyki słuchu zależy w dużym stopniu od zaangażowania rodziców, pediatrów oraz lekarzy pierwszego kontaktu.

Kolejny referat został przedstawiony przez dr n. med. Małgorzatę Mueller – Malesińską, która jest konsultantem wojewódzkim  w Dziedzinie Audiologii i Foniatrii z Kliniki Audiologii i Foniatrii Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie. Poruszyła ona zagadnienia powiązane z diagnostyką przyczynową zaburzeń słuchu u dzieci ze szczególnym uwzględnieniem badań genetycznych. Jak się okazuje, niedosłuch jest najczęstszym zaburzeniem narządów zmysłu u człowieka. U małego dziecka następstwem niedosłuchu jest brak rozwoju mowy i wszystkie wynikające z tego konsekwencje. Utrata słuchu prowadzi często do izolacji społecznej i może mieć dramatyczny wpływ na wiele aspektów życia, jeżeli   zostanie zbyt późno podjęta właściwa interwencja. Podkreśliła,  że w Polsce mamy obecnie najlepsze standardy wczesnego wykrywania i leczenia zaburzeń słuchu u dzieci. Jednak często zapominamy, że niedosłuch nie jest jednostką chorobową samą w sobie, a jedynie objawem.

Następny referat został poświęcony neurologicznym aspektom opóźnionego rozwoju mowy, wygłoszony przez dr n. med. Magdalenę Chrościńską – Krawczyk, która jest neurologiem dziecięcym i pediatrą w Klinice Neurologii Dziecięcej DSK im. prof. Antoniego Gębali w Lublinie. Zwróciła uwagę, że w codziennej praktyce neurologa dziecięcego zaburzenia rozwoju mowy stanowią bardzo istotny problem. Dlatego wcześniej postawiona prawidłowa diagnoza neurologiczna daje szansę na ukierunkowanie i właściwe przeprowadzenie  procesu terapeutycznego.

Po krótkiej przerwie kawowej głos zebrał lek. med. Leszek Walentynowicz, kierownik ds. Medycznych – Qpharma. Przedstawił temat pt. „Specyficzne trudności w uczeniu się, opóźnienia w rozwoju mowy – czy jest między nimi wspólny mianownik…?”. Poruszył również zagadnienie badanie Oxford-Durham, które obecnie jest najbardziej dokładnym i szeroko zakrojonym badaniem nad kwasami tłuszczowymi i ich związkiem ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się i zachowaniem u dzieci. Zaprezentował działanie preparatu eye q, który jest przeznaczony dla grupy mającej opóźnienie w rozwoju mowy, zaburzenia koncentracji,   uwagi i nadpobudliwość psychoruchowej.

Po otworzeniu kolejnego panelu poświęconego aspektom psychologiczno – pedagogicznego głos zabrała Dyrektor Zespołu Poradni nr 3 w Lublinie dr Bożena Cioch, która przedstawiła i omówiła zadania specjalistycznej poradni w zakresie wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju dziecka. Zaakcentowała różnice między tymi modelami pomocy w Polsce i Europie oraz omówiła korzyści dla rozwoju dziecka i rodziny.

Kolejnym ekspertem była prof. Maria Panasiuk, surdopsycholog, recenzent krajowy MEN ds. środków dydaktycznych w Szkolnictwie Specjalnym oraz pracownik Wyższej Szkoły Społeczno – Przyrodniczej i Wyższej Szkoły Ekonomii i Innowacji w Lublinie. Profesor wygłosiła referat pt. „Psycho – pedagogiczne wspomaganie i rozwoju myślenia dzieci z deficytem słuchu. Diagnoza i terapia”. Zaprezentowała badania poziomu myślenia przez analogię (Test Analogii) u dzieci z dysfunkcją słuchową przydatnej do prac diagnostyczno – rewalidacyjnych dla specjalistów, psychologów, pedagogów, logopedów, nauczycieli szkolnictwa integracyjnego i specjalnego, nie tylko na poziomie surdologicznym, ale obejmujące także inne rodzaje niepełnosprawności dziecięcej.

Następny temat dotyczył wpływu jednostronnej głuchoty na rozwój dziecka, który został podjęty przez  pracowników: mgr Grażynę Gwizdę, psychologa Kliniki Otolaryngologii Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii DSK im. prof. Antoniego Gębali w Lublinie oraz przez prof. dr hab. med. Grażynę Mielnik – Niedzielską.  Dokonano oceny wpływu konsekwencji jednostronnego uszkodzenia narządu słuchu na funkcjonowanie procesów poznawczych dzieci, ocenę deficytów spowodowanych jednostronnym uszkodzeniem narządu słuchu oraz zrozumienia neuropsychologicznych mechanizmów zmian zachodzących w centralnym układzie nerwowym u osoby z uszkodzonym narządem słuchu. Stwierdzono, że strona niedosłuchu ma istotny wpływ na przebieg procesów poznawczych. Dzieci z niedosłuchem prawostronnym osiągają istotnie niższe wyniki w skali słownej w stosunku do dzieci z niedosłuchem lewostronnym, a te z kolei osiągają istotnie  niższe wyniki w zakresie analizy i syntezy wzrokowej, pamięci wzrokowej oraz niższe wyniki w zakresie wyobraźni przestrzennej i koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Kolejny referat został wygłoszony przez mgr Ewę Kurkowską, surdologopedę z Kliniki Otolaryngologii i Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii w Lublinie pt. „Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego u dzieci”. Zwróciła uwagę, że zaburzenie percepcji słuchowej uniemożliwiają dziecku właściwy dostęp do informacji dźwiękowej, w wyniku czego mogą występować u niego nieprawidłowości w mówieniu, komunikowaniu się, a także w nauce szkolnej (problemy z pisaniem, czytaniem, liczeniem, nauką języków obcych).

Po przerwie obiadowej rozpoczął się ostatni panel poświęcony wspomaganiu i terapii dziecka z deficytem słuchu.

Pierwszy głos w tej dyskusji zabrała Bogusława Bagłaj, pedagog specjalny, Menedżer ds. Promocji i Marketingu – NOWA SZKOŁA. Zaprezentowała pomoce dydaktyczne stymulujące rozwój motoryki, ćwiczenia słuchu werbalnego, rozwoju mowy biernej i czynnej, rozwijania słownictwa i budowania poprawnej gramatycznie mowy dialogowej w pracy z dziećmi z deficytem słuchu.

Kolejny głos zabrała Dyrektor Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci i Młodzieży Niesłyszącej i Słabo Słyszącej im. Jana Pawła II w Lublinie mgr Anna Stasiak, która wygłosiła referat pt. „Jak pomóc najmłodszemu dziecku z wadą słuchu. Z doświadczeń surdopedagogów Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci i Młodzieży Niesłyszącej i Słabo Słyszącej im. Jana Pawła II w Lublinie”. Po przedstawieniu sposobów zajmowania się edukacją i rehabilitacją mowy oraz słuchu najmłodszych dzieci został zaprezentowany film z pracy nauczyciela z dzieckiem w procesie rehabilitacji mowy oraz słuchu.

Następny temat poświęcony systemom wspomagania dzieci z wadami słuchu został wygłoszony przez lek. med. Beatę Skrzyńską – Sękowską, Prezesa Zarządu audioNOVA. Podkreśliła, że zapewnienie warunków do prawidłowego rozwoju niesłyszącego dziecka wymaga, aby zastosowane urządzenia wspomagające słyszenie mowy umożliwiły, jak najlepsze słyszenie otaczających dźwięków, a przede wszystkim mowy, prezentując korzyści stosowania urządzeń FM.

Na zakończenie konferencji zgromadzeni mogli wysłuchać osoby, która od urodzenia nie słyszy, komunikuje się z otoczeniem płynną mową werbalną, o bardzo bogatym zasobie słownictwa. Wystąpił mgr Paweł Kasprzak, absolwent ekonomii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i wieloletni prezes Koła Naukowego Studentów Niesłyszących i Słabo Słyszących Surdus Loquens. Zaprezentował praktyczne przykłady z życia akademickiego, które mogły być cennymi wskazówkami dla nauczycieli, pedagogów czy wykładowców, którzy spotykają w swojej pracy osoby z uszkodzonym narządem słuchu. Podkreślił, że osobom tym nie jest łatwo kształcić się, dlatego potrzebują odpowiedniego wsparcia ze strony grona pedagogicznego, jak i środowiska, w którym się znajdują  – dzięki temu są w stanie wykorzystać niepowtarzalną szansę, by móc radzić sobie w społeczeństwie tak, jak osoby słyszące.

Uroczystego zamknięcia konferencji dokonała dr Bożena Cioch, mówiąc, iż ufa, że konferencja pozwoliła zebranym zrozumieć sytuację rodziców dziecka z uszkodzonym słuchem, poszerzyć wiedzę i niezbędne informacje do prowadzenia wczesnej interwencji i wczesnego rozpoznania niedosłuchu u dzieci oraz udzielania pomocy rodzinie. Konferencja pokazała też możliwość korzystania z osiągnięć medycyny, rehabilitacji i edukacji, będąc okazją do interesującej wymiany doświadczeń. Jak się okazuje, takie konferencje są potrzebne specjalistom z różnych dziedzin, pracującym z dziećmi z deficytem słuchu, w celu uświadamiania, jak bardzo poważny problem społeczny istnieje we współczesnym świecie. Zapotrzebowanie i zainteresowanie tą dziedziną jest dość spore, dlatego warto organizować i przychodzić na takie konferencje poświęcone tej tematyce, jak również propagować aktualną wiedzę na temat problematyki uszkodzeń słuchu.

Można również posłuchać krótki materiał zrealizowany przez Radio Lublin, który został umieszczony na stronie Radia Lublin

Paweł Kasprzak

PRAWA

Copyright Ⓒ 2011 - 2018 LFOON-SW