BIULETYN INFORMACYJNY
OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

8 Listopad 2021

Zalutyński talent

Dziś w poszukiwaniu talentów i pasjonatów zawitaliśmy do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Zalutyniu.

Gdybym poprosiła Państwa o to, abyście pomyśleli o kimś:

– kto pięknie śpiewa,

– kto jest utalentowany plastycznie,

– kto osiąga sportowe sukcesy,

to – mogę się założyć – większość pomyślałaby o trzech różnych osobach. A ja dziś mam przyjemność przedstawić jedną osobę, która jest odpowiedzią na każde z powyższych pytań; osobę, która skupia w sobie wszystkie wymienione trzy talenty.

na zdjęciu bohaterka artykułu ubrana w czarną sukienkę w białe kwiaty, w lewej ręce trzyma mikrofon, zdjęcie zrobione w trakcie występu)

Występ Oli Suwalskiej na Gali „Niedźwiedzie Biznesu”

To Aleksandra Suwalska, uczennica 8 klasy Szkoły Podstawowej w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Zalutyniu w powiecie bialskim. Ola od kilku już lat rozwija swoje talenty, rozsławiając na regionalnych imprezach, konkursach i wydarzeniach wokalnych, plastycznych oraz zawodach sportowych imię nie tylko swoje, ale też i szkoły.

O drodze Oli do sukcesów opowiedziała pani Maria Stasiewska, pedagog SOSW w Zalutyniu.

Najpierw należy znaleźć diament….

Kiedy uczeń przychodzi do szkoły, musi się najpierw zaadaptować, wchodzi w szkolne środowisko: poznaje placówkę, zasady w niej panujące, wymagania, innych uczniów, nauczycieli. W toku codziennych czynności związanych z nauką lub z życiem w internacie – przygotowywaniem okolicznościowych imprez, przedstawień, itp., pojawiają się pierwsze „sygnały” świadczące o drzemiących w uczniach talentach. Tak też było z Aleksandrą – szybko okazało się, że ma słuch muzyczny, że występy sprawiają jej radość, że łatwo jej przychodzi występowanie przed publicznością, ma niezbędną  do tego swobodę i doskonale radzi sobie z tremą. Nie zawsze dzieje się to od razu, czasem potrzeba roku albo dwóch lat. „Detektorami” uzdolnień są oczywiście nauczyciele i wychowawcy, to oni zauważają artystyczny potencjał wychowanków – najczęściej sprowadza się to w pierwszej kolejności do potocznego określenia „uczeń ładnie śpiewa” czy „ uczeń ładnie rysuje”. To mogę stwierdzić jako pedagog – mówi Maria – profesjonalista zwraca uwagę na więcej, odkrywa talent.

…potem go oszlifować…

Warto zdać sobie sprawę z tego, że samo rozpoznanie nawet dużego potencjału nie wystarczy. Uczniem z niepełnosprawnością intelektualną trzeba odpowiednio pokierować. I tu do akcji wkraczają pasjonaci – nauczyciele specjaliści, którzy wzmacniają talenty i pomagają je rozwijać, szukają pomysłów na różnorodne zajęcia. Od ich pomysłowości i kreatywności zależą losy szkolnych diamentów. To nauczyciel proponuje różne aktywności biorąc pod uwagę na przykład to, że uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną z reguły lepiej odnajdują się w sportach indywidualnych – łatwiej jest im zrozumieć, że trzeba na przykład pobiec szybciej niż że trzeba podać piłkę do kolegi. To od nauczyciela zależy, w jaki sposób wykorzysta zaplecze  materialne szkoły i połączy je z możliwościami uczniów.

Same tzw. „warunki” nie wystarczą – dodaje Maria Stasiewska. Bo cóż by było z tego, że przy szkole jest kort tenisowy, którego nawierzchnia doskonale nadaje się do jazdy na wrotkach, gdyby nauczycielom nie chciało się tego wykorzystać. To oni poddają propozycję, zakładają wraz z uczniami kaski, ochraniacze i ćwiczą. Sprawiają, że jest fajnie i atrakcyjnie, że lekcje to nie jest tylko wypełnianie poleceń, rozwiązywanie zadań, praca „od-do”, a to jak wiadomo wymaga wysiłku i zaangażowania. Zawsze zaczyna się od dobrej zabawy, która nierzadko kończy się na zawodach, scenach i najwyższych stopniach na podium. Sukcesy to suma talentów młodzieży i pełnej serca oraz zaangażowania pracy dorosłych. Tak jak w przypadku Oli. Trafiła pod skrzydła profesjonalisty. Jej nauczyciel, pan Arkadiusz Juźko, sam jest zafascynowany muzyką – gra na co dzień w kapelach „Podlasiacy” i „Klawa ferajna”, żyje tym i zaraża swoją pasją uczniów, motywuje ich, szuka możliwości. To, co widać na scenie jest efektem wielotygodniowej pracy nad każdym z elementów: nauką  tekstu, trzymania instrumentu, poruszania się, otwartości, radzenia sobie  z tremą. Tylko artysta z artystą są gotowi do takiego poświęcenia.

…a później dbać o to, by diament jak najjaśniej błyszczał…

Kiedy po tym całym „rozpoznaniu” okazało się, że Ola ma talentów co niemiara  i kiedy już była gotowa do pokazania ich światu, zaczęło się 😊 Pierwsze próby, nagrania wysyłane na konkurs, prace plastyczne, zawody sportowe, itd., itp. Od pięciu lat jest to jedno wielkie pasmo sukcesów.

Najważniejszym talentem Aleksandry jest ten wokalno-muzyczny. Ola ma wręcz doskonały słuch muzyczny – śpiewa w dwóch oktawach, raz usłyszaną melodię jest w stanie prawidłowo odtworzyć. Bardzo chętnie występuje w szkole, uświetniając swoim talentem wszystkie okolicznościowe imprezy i wydarzenia: jasełka, rocznice, apele, święta. Występuje również przed szerszą publicznością. Z ostatnich występów wystarczy wspomnieć chociażby otwarcie gminnego Orlika w Tucznej czy Galę Charytatywną „Niedźwiedzie Biznesu” w Woskrzenicach. Ważnym elementem życia artystycznego Aleksandry Suwalskiej są różnego rodzaju konkursy muzyczne. Ola od lat bierze udział w imprezach cyklicznych, zdobywając na nich nagrody i wyróżnienia. Z najważniejszych należy wymienić: Międzyszkolny Przegląd Twórczości Artystycznej Szkolnictwa Specjalnego „Spotkajmy się” w Międzyrzecu Podlaskim, Konkurs pieśni i piosenki religijnej „O Maryi Śpiewamy” w Dobrynce , Powiatowy Festiwal Pieśni Patriotycznej w Tucznej, Wojewódzki Międzyszkolny Festiwal Piosenki i Tańca „Co dzieciom w duszy gra” w Krasnymstawie, Wojewódzki Konkurs Artystyczny dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej  „WYTAŃCZ, WYŚPIEWAJ” we Włodawie, Przegląd Teatrów „W świecie niepełnosprawności” w Kodniu.

na zdjęciu dwoje nastolatków: chłopak ubrany w strój ludowy, czarne bryczesy, białe spodnie w kant, wpuszczone w cholewki, białą koszulę i czarną kamizelkę; na głowie ma słomkowy kapelusz, w ręku trzyma mikrofon. Dziewczyna z długimi włosami w białej bluzce i czarnej krótkiej spódnicy, również z mikrofonem. Oboje śpiewają. W tle niebiesko-granatowa kotara z napisem Dzień Edukacji Narodowej ozdobiona papierowym różami oraz motylami

Występ z okazji Dnia Edukacji Narodowej

Kolejną aktywnością, która podejmuje Ola i w której się z powodzeniem odnajduje  są sztuki plastyczne. Jej prace wysyłane są na różne konkursy, z których przywozi różne trofea – ostatnim z sukcesów Aleksandry jest zdobycie nagrody w organizowanym przez Prezydenta Miasta Biała Podlaska, Bialskie Centrum Kultury oraz firmę Bialcon Konkursie Plastycznym on-line „Najpiękniejsze kwiaty dla mojej Mamy”.

na zdjęciu stoi rzędem osiem osób – laureaci oraz organizatorzy konkursu plastycznego. Laureaci trzymają w rękach dyplomy oraz materiałowe torby, na których wydrukowano ich nagrodzone prace

Ola – laureatka konkursu plastycznego „Najpiękniejsze kwiaty dla Mojej Mamy”

 

na zdjęciu praca Oli, która została nagrodzona w konkursie: na ciemnozielonym tle kolorowe kwiaty

Zwycięska praca Oli

A co ze sportem? W tym obszarze Ola również się sprawdza – i na dodatek jest multiinstrumentalistką: gra w badmintona i tenisa stołowego, jeździ na wrotkach. Oczywiście – skoro piszemy o talencie – nie jest to tylko rekreacja, ale sportowe współzawodnictwo i praca nad sobą uwieńczone miejscami na przysłowiowym „pudle”. Najczęściej Ola bierze udział w regionalnych, wojewódzkich i krajowych zawodach organizowanych w ramach „Olimpiad Specjalnych”. Z najświeższych sukcesów trzeba wspomnieć wywalczone przez naszą Bohaterkę: I miejsce w swojej grupie wiekowej na XI Regionalnym Turnieju Badmintona „Olimpiad Specjalnych” (Kraśnik 2018). Złoto na Regionalnym Turnieju Tenisa Stołowego „Olimpiad Specjalnych” (Hrubieszów). II i IV miejsca na Regionalnym Meetingu Wrotkarskim „Olimpiad Specjalnych” (Tomaszów Lubelski 2019).  Czas pandemii znacznie ograniczył możliwości organizowania zawodów i konkursów sportowych, odbywają się właściwie tylko zajęcia szkolne, więc i sukcesów sportowych w ostatnim czasie mniej.

Efekty obcowania Oli ze sztuką oraz jej sportowych aktywności dają się zaobserwować również w innych niż artystyczne czy sportowe  kręgach. Przekładają się po prostu na życie: jego jakość, ogromny progres w rozwoju, w codziennym funkcjonowaniu. Nauczyciele obserwują większą śmiałość i kreatywność w życiu szkolnym i codziennym, umiejętność odnalezienia się w sytuacji, towarzystwie innych ludzi. Aleksandra jest osobą dokładną i skrupulatną. Angażuje się w działanie całą sobą. Coraz częściej staje się liderką- przejmuje rolę osoby dowodzącej w grupie – czuje się odpowiedzialna za całość występu, jest wsparciem dla całego zespołu. Widać, że nie tylko występy, ale i cały proces ich przygotowywania dają jej daje radość.

na mostku stoją dziewczyna i chłopak w ludowych strojach, dziewczyna w czerwonych koralach białej koszuli zielonej długiej spódnicy oraz biały haftowany fartuch. Mostek nad sadzawką, wokół zielone drzewa i trawy

Duet SOSW w Zalutyniu: Ola i Piotrek

Jak zaznacza Maria Stasiewska te wszystkie aktywności proponowane Oli przez nauczycieli i przez nią podejmowane, to nie jest tylko forma terapii. To pasja, sztuka, bardzo ważna część życia. Zdobywane laury tylko to potwierdzają. Ola ma w szkole status „artystki na różne akademie” – nikogo nie dziwią jej sukcesy, społeczność szkolna jest już do nich przyzwyczajona. Natomiast często osoby z zewnątrz nie mogą  wyjść z podziwu, że w jednej osobie skupia się tyle uzdolnień.

Co dalej? Przypuszczam, że jeszcze nie jednym Aleksandra Suwalska nas zaskoczy – ma dopiero 16 lat i przed nią jeszcze wiele dziedzin do odkrycia. A że ciągle stawia czoła nowym wyzwaniom (ostatnim z nich jest harcerstwo – Ola należy do reaktywowanej w ubiegłym roku w SOSW w Zalutyniu drużyny Nieprzetartego Szlaku ZHP „Żywioły”) to na pewno na sztuce i sporcie się nie skończy.

zdjęcie z harcerskiej zbiórki. W centrum fotografii Ola w szarym harcerskim mundurze z niebieską chustą. DO jej prawego ramienia czyjaś ręka przykłada symbol sprawności – nutkę
Ola – harcerka

Czekamy na kolejne sukcesy i z radością o nich zawsze Państwu będziemy opowiadać.

Próbka możliwości wokalnych Oli: piosenka „Takiego Janicka

 

Serdecznie dziękuję Marii Stasiewskiej – pedagog SOSW w Zalutyniu za pomoc w realizacji materiału

Tekst: Anna Bieganowska-Skóra
Zdjęcia: z archiwum SOSW w Zalutyniu

Copyright Ⓒ 2011 - 2018 LFOON-SW

%d bloggers like this: